Een update.

We zijn inmiddels alweer bijna twee maanden verder en gelukkig heeft de situatie zich enigszings gestabiliseerd. Ik heb sinds half maart alweer een baan! En het gaat goed!

Om deze vooruitgang (en de bijbehorende groei van mijn spaarrekening) te vieren heb ik besloten dat ik mijn zuurverdiende centjes wel weer eens uit mag geven... In CHINA!
De 26e van mei vertrek ik naar Beijing om even een paar weekjes van het avontuurlijke leven te genieten. Niet dat mijn leven in Nederland niet avontuurlijk is hoor! Tijdens de secretaressedag op 16 april ben ik nog gaan flow- en bodyboarden en ik heb het weekend daarop volgend zelfs gesnowboard zonder Chris erbij om me op te vangen!
En het mooiste van alles is dat ik eindelijk weer doe waar mijn hart en mijn talent ligt...! Ik ben weer balletlessen gaan nemen! Soms voelt het werkelijk magisch... De muziek, mijn lichaam, het doet weer waarvoor het gemaakt is. Als ik dans voel ik me intens gelukkig, het gaat vanzelf! Alsof niets op de hele wereld me nog kan deren!

Met alles gaat het trouwens precies zoals het zou moeten gaan. Naast de kleine avontuurtjes die ik beleef in Nederland heb ik ook mijn dagelijkse routine, die me en zeker gevoel van rust geeft. Ik heb Chris altijd dicht bij me, om gewoon heerlijk gek en verliefd mee te zijn, om de rest van de wereld zo nu en dan mee te vergeten, om pizza en bier mee te eten en om me 's morgens uuuren in zijn armen te verstoppen voor het ochtendlicht. Leven is goed!

Toch is het heel (heel heeeel) leuk om weer een reis in het verschiet te hebben staan. Ik ben benieuwd naar China. Naar de mensen. Naar de natuur.
Ik ga trouwens met Jolien, een hele lieve (en volgens mij stiekem ook een beetje een gekke) meid, die net als ik een avontuur als dit wel weet te waarderen. Ik ken haar via mijn Hunk ;), die wederom niet aanwezig zal zijn bij dit reis-avontuur. Dit keer is het Girls Only!

En wat ben ik toch een geluksvogel!!

- Anne -

Kroatië & Italië.

Samen met Chris heb ik twee weken lang in Kroatië en Italië gezworven. Met de auto waren we zo vrij als twee vogeltjes! Het was fantastisch.
We hebben korte tussenstops gemaakt in Oostenrijk en Slovenië. Waar we volgens mij ook de mooiste plekjes hebben meegepakt. In Oostenrijk misschien niet het mooiste weer, maar daar hadden we geen bezwaar tegen een buitje. Het maakte het uitzicht er niet minder mooi om.

Kroatië is echt wonderlijk mooi op sommige plekken. Helaas zat het weer ons een beetje tegen, de dagen aan het strandzaten we midden in een storm. Het was verder heel mooi weer, maar het waaide gewoon veel te hard.
Omstorm te ontvluchten zijn we doorgereden naar Italië, waar we tot de conclusie kwamen dat we onszelf niet tot het niveau van alle dikke, zwetende, op elkaar gepropte en uitgemolken badgangers wilden verlagen. En liever de bergen in gingen. Zo gezegd, zo gedaan. Uiteindelijk vonden we totaal onverwacht (we hadden de hoop een slaapplaats te vinden allang opgegeven) een camping midden in de wildernis van de Italiaanse dolomieten. Heerlijk rustig, lieve mensen, precies waar we onze laatste vakantiedagen samen door wilden brengen.
Zo waren twee weken in een vloek en een zucht voorbij. Maar ik kan wel zeggen dat ik VEEL gezien heb ;).

Veel meer zal ik niet meer gaan ondernemen dit jaar, aangezien ik een jaartje full-time aan het werkga om te sparen voor mijn studie en hopelijk een heleboel leuke reizen. Wel ga ik nog een weekje bruinen aan het Zeeuwse strand met het gezin. Ook leuk ;).

- Anne -

Zere voeten, maar een tevreden gevoel.

Milaan is echt de bruisende modestad zoals je hem je voorsteld. Alleen dan 100x zo mooi!
Echt italië met veel overdreven handgebaren en i'tjes achter de woorden.

We hebben op ons gemak te voet de hele stad verkend. Expres hebben we minder gebruik gemaakt van de metro, omdat we zo de hele stad meer ervaren. We hadden echter ook van te voren moeten bedenken dat we dan goede schoenen nodig zouden hebben. Want op onze slippers hebben we onze voeten stukgelopen!

In vogelvlucht zal ik even de hoogtepunten van de trip noemen:

- Christiaan, die me meerdere malen voor een ongeluk in het chaotische verkeer heeft behoed.
- De Duomo, zonder twijfel de mooiste kathedraal die ik ooit heb gezien.

- Andrea Bocelli, die speciaal voor ons een openluchtconcert hield ;).
- Avondpicknick bij zonsondergang met uitzicht op kasteel, vijver, park en twee gezelschapsmuizen die volgens mij even verliefd waren als wij.
- 'S avonds onze schoenen uittrekken.
- Het wetenschapsmuseum, daar moest ik heen van mijn werktuigbouwer-vriend ;).
- Dat we 'het laatste avondmaal' niet konden zien, omdat er een wachtlijst was van 3 (!) weken.
- Dagtripje naar het comomeer in de gietende regen. En de vogel die daar op chris zijn behoefte deed.

http://anne-dropje.hyves.nl/blog/13296210/Milaan/qw7a/
(filmpje met foto's die bovenstaande punten duidelijk maken)

- Anne -

Stedentripje Milaan

Samen met Chris vertrek ik vandaag met het vliegtuig naar Milaan. Het zijn maar 5 dagen, maar de drang om te reizen is bij ons allebei niet meer binnen de perken te houden. Vrijheid, lekker samen zijn, doen wat we willen, waar we dat willen (

)en wanneer we dat willen...
Jaaaa!!!

Terug in Zoetermeer.

De avonturen van deze zomer zijn over... Maar ik ga er nog heel lang van nagenieten.
Ik heb nog steeds de vlechtjes in mijn haar uit Uganda en ik heb nog steeds een kleurtje uit Zweden. (Gek! Ik ben in Zweden bruiner geworden dan in Uganda!)

Voorlopig ga ik gewoon sparen voor de volgende reis. Waar die me ook brengen mag.

De laatste dagen in Zweden waren rustdagen. Ik ben gaan bivakeren op de camping buiten Stockholm. Het was daar echt prachtig, de mooiste wandelroutes!
Elke ochtend begon ik met 20 minuutjes hardlopen. Daarna dook ik lekker de rivier in op één van de kleine eenzame strandjes waar ik ook nog wat yoga deed.Om tenslotte lekker de sauna in te duiken, waar ik bij kon kletsen met mede campinggasten. Je merkt wel dat de mentaliteit hier anders is dan in het hostel. Dit zijn families en groepen, die allemaal wat meer op zichzelf zijn. Dus er is iets minder gezelligheid voor mij. Maar ik kon me gelukkig iedere avond wel ergens aansluiten.
Naast mijn tent stond een grote tent waar een familie in huisde die allemaal muziekinstrumenten bij zich hadden en elke avond een waar concert hielden. Heerlijk! Lag ik lekker buiten op mijn matje in de ondergaande zon in mijn dagboek te schrijven of te lezen, met een muziekje. :)

Ik ga die vrijheid van de afgelopen tijd heel erg missen, dat weet ik wel. Straks moet ik weer naar school. Het is heel moeilijk om de motivatie op te brengen voor dat laatste jaartje. Maar ik hou mezelf gewoon voor dat als ik mijn diploma heb, ik er lekker tussenuit ga. Azië staat bovenaan mijn lijst. Maar ik maak er mijn missie van om de hele wereld over te reizen.

- Anne -

Laatste daagjes in stockholm.

Mooi weer, leuke mensen, lekker eten, mooie omgeving, leuke stad.

Terug in mijn hostel, waar ik gelijk weer een aantal vrienden tegenkwam. De groep Engelse jongens die ik bij mijn aankomst ook al had ontmoet waren terug van hun zeilvakantie in de meren rond stockholm. Met hun heb ik dus nog een nachtje door de stad gestruind voor ze teruggingen naar Leeds. We hebben heerlijk in het park gezeten met een (peperduur) biertje en toen we allemaal een beetje aangeschoten waren gezwommen in de fontein...

Maar laat ik eerst vertellen over mijn aankomst in stockholm, die was ook zo leuk!
Ik had helemaal niks gepland, had wel een lonely planet (natuurlijk) maar was van plan alles op zijn beloop te laten. Zo kwam ik 's avonds aan in hartje stockholm, waar ik de weg niet wist en dus maar gewoon begon te lopen. Al snel bood een aardige zweedse jongeman aan om met me mee te lopen naar het dichtstbijzijndehostel. Waar hij me heel netjes weer uitzwaaide en me zijn nummer gaf mocht ik nog een gids nodig hebben de komende dagen.
Daar had ik alleen niet zo veel behoefte aan. Ik wilde de volgende dag lekker in mijn eentje op pad. Mijn lonely planet mee, lekker in het gras liggen, lezen, genieten... In het park heb ik nog een tijd gepraat met een wat ouder vrouwtje dat naast mij de eendjes aan het voeren was. Ze gaf me een aantal tips voor uitjes in Stockholm en heeft nog even met mij teruggeblikt op haar eigen jeugd. Mooi, wanneer oudere mensen hun verhalen delen. :) Ze had ook altijd willen reizen, maar het is er nooit van gekomen. Jammer. Ik heb haar beloofd dat ik dubbel zal genieten op al mijn toekomstige reizen. Ook een beetje voor haar.
Die hele eerste dag heb ik dus de mooie plekjes van Stockholm opgezocht om het zonlicht op te zuigen en met de inwoners te praten.

'S avonds in mijn hostel was het een drukte van belang. Met z'n allen koken, troep maken, eten en vervolgens de rest van de avond opruimen... met wijn, dat werd aangevoerd door de receptionist die de sleutel van de drankkast had gevonden.
Het hostel zelf is een prachtig oud schoolgebouw, met grote mooie vertrekken.Slapen op een dorm was even wennen, er snurkt namelijk altijd wel 1 op de 10 mensen. Maar het was ook vooral heel gezellig!

De tweede dag heb ik veel musea bezocht, ondanks de tip van deeendjes-mevrouw heb ik het vasamuseet overgeslagen, omdat daar een rij stond bestaande uit 5 bussen japanners... haha
Maar ik ben wel in het nationaal museum geweest, erg gaaf. Heel veel over vikings en Abba.
Skansen heb ik ook gezien, een archeologisch park. Het had wat weg van het archeon in Alphen a/d Rijn, daar ben ik vrijwilliger geweest in de ijzertijd .

En zo streken de dagen eigenlijk voorbij met leuke uitjes enleuke mensen. Met Frans (een Duitse jongen) Adriana (Pools meisje) en Peter (Poolse jongen) heb ik ook nog opgetrokken. Vooral 's avonds, want overdag ben ik liever alleen. Heerlijk rustig is dat.

En nu ben ik weer terug in mijn lievelingsstad! :) Met nog zat te doen, het paleis bezoeken, rondstruinen doorde smalle straatjes met leuke ambachtelijke winkeltjes. Aan de haven zitten in de zon, kijken naar de boten. Kanoën door de haven...
Ik moet alleen wel een ander hostel vinden, want dit is de laatste nacht dat deze open is. Maar ik heb een camping gevonden aan de rand van stockholm die in een prachtig park ligt. Dus daar ga ik ook maar eens kijken.

Nog een paar dagen dan ben ik weer thuis!
Liefs

- Anne -

Zweden!

Één woord: GEWELDIG!!!!

Alleen reizen brengt zo ontzettend veel vrijheid met zich mee! Ik geniet van alles wat ik doe, omdat het precies is wat ik wil doen! Elke dag, elk uur, elke minuut doe ik wat ik het liefst doe...
Daarnaast ontmoet ik elke dag wel weer andere mensen om een stukje mee mee te reizen. Ik heb met twee Duitse jongens nu al 2 dagen meegelift en vandaag een blokhutje gehuurd bij een fantastisch luxe camping. De hele ochtend en middag hebben we in het tropische verwenoord gelegen voor stoombaden, zwembaden etc. etc. Het weer was vandaag namelijk niet echt om over naar huis te schrijven.

Maar helemaal opgeladen en blij reis ik morgen dus weer verder. Het is tijd om afscheid te nemen van Arne en Nils, ik wil namelijk weer richting stockholm.
Vanuit Stockholm ben ik naar Uppsala gereisd, waarna naar Sundsvall, wat aan het begin van de Hoge Kust ligt. Een prachtig beschermd gebied dat ook op de werelderfgoedlijst staat. Terecht, want een mooiere kust heb ik nog nooit gezien!

Vanuit Sundsvallben ikmet de Duitse jongensnaar Östersund gegaan, dat tegen de bergen aan ligt. Een heel leuk stadje waar we voedsel hebben ingeslagen voor de rest van de reis en hebben ingebroken bij een zwembad voor een nachtelijke zwempartij.
Vervolgens zijn we naar Mora gereden, Waar ik nu ben.

Het weer was de hele reis eigenlijk supermooi, op vandaag na. Ik heb in de stad nog even gekeken of ik hier niet een weekje als vrijwilliger kan werken maar daarvoor was het te kortdag. Dus morgen ga ik naar Örebro met Arne en Nils waar ik vervolgens zelf op de trein stap naar Stockholm. (De treinen hier zijn superfijn om in te reizen).
Ik heb er zin in!

Tot snel!

- Anne -

Thuis!!

Ik ben weer thuis... wat een luxe... Een échte douche... Boterhammen met kaas!
Maar dat alles weegt nog niet echt op tegen het gevoel dat je iemand gelukkig hebt gemaakt, gewoon simpelweg door er voor hem/haar te zijn.
Want zo was het in Uganda. We gingen erheen om mee te helpen met de bouw, en met onze financiele hulp en aansporing bij de bouw staat die school er nu!Maar daarnaast waren we er voor de kinderen, hebben we ze aandacht kunnen geven en liefde... iets wat ze totaal niet kennen. In de toekomst zullen er nog meergroepen vrijwilligers naar dit project gaan, zij kunnen het werk afmaken en de kinderen verder leren wathet betekend om lief te hebben:).
Tranen schieten me weer in de ogen als ik terugdenk aan wat we hebben bereikt.
Bij het inpakken van mijn tas heb ik al mijn kleren achtergelaten voor de kinderen. Ik hoop in de toekomst foto's te zien van mijn lieve meisjes in mijn kleren... Dat lijkt me geweldig.

Bij het afscheid hebben we allemaal gehuild. We wisselden kado's en liedjes uit. Als laatst spraken we allemaal ons dank uit en zijn we naar ons verblijf gegaan. Het avontuur in Kyabazala was voorbij, maar de reis duurde nog een paar dagen.... Safari!!!!

In het Queen Elizabeth National Park Uganda hebben we van dichtbij olifanten, gazelles, buffels, krokodillen, nijlpaarden, wilde zwijnen, antilopes, doodskopaapjes, bavianenengieren gezien.
Mike heeft op het nippertje een aanval van een nijlpaard overleefd toen hij hem wilde filmen. En we zijn 's nachts verrast door Ugandees noodweer. Hierover een stukje uit mijn dagboek:

'In de eerste instantie leek het er op dat er geen regen zou komen. Het was al half overgewaaid. Het was heel raar, overal om ons heen flitsten bliksemschichten, maar het was doodstil. Midden in de nacht werden we wakker gemaakt door getik van de regen. Het begon zachtjes, maar al snel veranderde de tikjes op het tentdoek in straaltjes langs de binnentent. Onder het grondzeil voelde ik water stromen toen ik bedacht dat dit wel eens heel fout kon uitpakken. Ik besloot me aan te kleden en mijn spullen in te pakken toen ik spetters voelde op mijn gezicht. Dit was geen buitje dat voorbij zou waaien... Terwijl ik dit tegen de anderen in mijn tent zei, begonnen de windstoten op te steken die uiteindelijk de ondergang van de tent zouden betekenen. Alsof ik het van tevoren wist zei ik tegen iedereen dat we onze spullen moesten inpakken en naar de bus moesten rennen. We waren net op tijd klaar want op het moment dat de laatste rits dicht ging voelden we plassen water ontstaan onderin de tent en braken de stokken. Ik kon het zeil nog net lang genoeg omhoog houden om al mijn slaperige reisgenoten eruit te laten. Eenmaal buiten waren we doorweekt tot in ons ondergoed voor we bij de bus waren. Maar iedereen was binnen. Missie geslaagd!'

De laatste twee dagen hebben we nog een regenwoud-tocht gemaakt naar een grot vol vleermuizen. Heel spannend was het! Wat een bijzonder gevarieerde natuur heeft dit land. We hebben ook een Python gezien in de grot.
De laatste nacht was onder de blote sterrenhemel bij het vuur. Wauw...

Voor onze vlucht naar huis vertrok hebben we nog een paar souvenirs gekocht in Kampala, de hoofdstad. Een vreselijk vieze, drukke en chaotische stad. Doe mij de wildernis maar. ;)

Over 3 dagen ga ik al naar Zweden, dus ik moet mijn backpack maar eens gaan inpakken!
En allemaal een keer naar Uganda gaan!!

- Anne -